Σφιχτοδεμένοι οι στίχοι του, πότε σε αρχαίο επίγραμμα παραπέμπουν και πότε σε χάικου. Ο λόγος του λιτός και περιεκτικός, οι εικόνες του ακαριαία μεταφέρουν το συναίσθημα. Μετρά τα λόγια του, όπως σε κομποσκοίνι με ευλάβεια και περισυλλογή τους κόμπους. (...) Η ποίησή του στο “Τέναγος” συνεχίζει να κρατά την στάθμη σε ύψος αναπνοής, και ας μιλάει για στάσιμο νερό. Εικόνες, χρώματα μυρωδιές μοιάζουν ανίκητες, σπόρος σε χώμα πρόσφορο και ας μοιάζει άπελπις ο λόγος. Πάντα ένας ήλιος θα στέκει πάνω από αυτή την χώρα, πάνω από την ύπαιθρο, τα ποτάμια, τα βράχια τους ανθρώπους της, πότε τρυφερός πότε εκτυφλωτικός και σκληρός να αποκαλύπτει την λαχτάρα της ύπαρξης για φως. * απόσπασμα δημοσίευσης στο ηλεκτρονικό περιοδικό periou.gr 14 Φεβρουαρίου 2026
Μακάρια και ήρεμη, ως αγιογραφία, η μορφή της προτομής που απεικονίζεται στο εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής «ΤΕΝΑΓΟΣ» του Γιώργου Σαράτση, με έκδηλη την διεισδυτική ένταση απογοήτευσης στο βλέμμα της, εκφράζει την ψυχική και πνευματική κατάσταση του ανθρώπου που προσπαθεί να ισορροπήσει με αντιθέσεις, καθώς βυθίζεται η μία πλευρά του προσώπου της σε αβαθή και βαλτώδη νερά, όπως υπονοεί ο τίτλος του βιβλίου. Διαρρηγνύεται ο φόβος του θανάτου αγιοπατερικά με την παραδοχή της φθαρτότητας, εκ προοιμίου συνυφασμένης με τον σωματικό και ψυχικό πόνο, τα δάκρυα, την μνήμη, αλλά και την κατάνυξη, δηλαδή τον σεβασμό, την ευλάβεια, τη συγκίνηση μπροστά στο μεγαλείο της ύπαρξης του ανθρώπου αλλά κυρίως της ύπαρξης του Θεού. «Κύριε, δος μοι δάκρυον και μνήμην θανάτου και κατάνυξιν», χωρίο από προσευχή του Ι. Χρυσοστόμου, αναφέρεται στην πρώτη σελίδα της συλλογής, προϊδεάζοντας τον αναγνώστη για την οπτική προσέγγισης και στάσης του ποιητή απέναντι στη ζωή. * απόσπασμα δημοσίευσης στο ηλεκτρονικό ...